perspectie

In tegenstelling tot I en II bestond het publiek bij IV vorige week in het Hengelose banktheater vooral uit het wat meer gegoede theaterpubliek, deels liefhebber, deels abonnementhouder, maar allemaal uiteindelijk  prima geamuseerd.

In Hardenberg (I) bewogen we tussen de jongeren die intussen -als wij- de veertig passeren, en die de sfeer ademden dat er een gezamenlijk geheim gedeeld werd, het geheim van de liefhebbers van die sterk onderschatte gitarist van Skik. Dàt is inmiddels wel voorbij, en inmiddels is het ook voor gearriveerde stappers done om Lohues te bezoeken. Terecht, en het fraaie is dat hij de “druk van de media” fantastisch weerstaat, en gelukkig vooral ook authentiek en zonder concessie -zichzelf- blijft.

Lange tijd leek het alsof het meegebrachte traporgel slechts decoratie was, maar uiteindelijk kwam het er toch van, met een Waitsiaans Hoeveul be’j neudig. Volgend jaar een toer met contrabas, percussie en sax?