Popeye

Hoe kopen we inmiddels een CD in Hengelo? De laatste keer is immers al weer even geleden en de ontwikkelingen staan vast niet stil. Om te vermijden dat we de nieuwste nummers van Bona de komende week in 013 niet mee kunnen zingen, wilde ik toch graag een exemplaar van Tiki bestuderen. Ons filiaal van de FRS had em niet (“op”), maar kon em wel bestellen (“echt waar?”), en dan voel je’m al aankomen: dat wordt weer Popeye, éénmans popspeciaalzaak sinds 1973. Stel je Bullit voor, destijds in Breda. En dan in 30 jaar niets veranderd. Er is alleen geen bankje met koptelefoons: als je iets wilt horen, hoort iedereen dat.
Vooraan in het bakje Nieuw-B staat-ie zelfverzekerd, een handgeschreven stikkertje erop met de prijs, en daarnaast een stikkertje met een naam: Peter. Bij het afrekenen wordt uitgelegd: da’s voor Peter; als ik denk dat het de moeite waard is voor hem, dan plak ik zijn naam er op, dan hoeft hij alleen maar door de bak met nieuwe CD’s te bladeren om te kijken of er iets voor hem bij is. Deze CD klinkt trouwens fantastisch. Het plastic hoesje -mèt stikker- wordt ondertussen vervangen door een nieuw, onaangetast exemplaar.

Service uit de vorige eeuw.

Meer wil hij er niet over kwijt, het is verder ook niet echt zijn smaak.