Niet van nu

Een overleden (jazz)muzikant waarvan de naam nog bestaat moet onvermijdelijk een Grote zijn, zeg ik altijd. Van John Coltrane (1926-1967) weten we dat natuurlijk al lang, maar hoe baan je nou in ‘s hemelsnaam een weg door ‘s mans oeuvre? Ik ken er een heel stel, kan ze enigszins uit elkaar houden -wat meer over mijn onthouden zegt dan zijn gebrek aan variëteit, en vind ze allemaal erg goed te pruimen. En ook: beter genieten van 3 goeie dan bezitten van alle 100+. Dat zeg ik ook vaak.

Op 7 februari 1958 (2 weken geleden 51 jaar) werd bij Rudy van Gelder in New Jersey Soultrane (John Coltrane: ts, Paul Chambers: b, Red Garland: p, Art Taylor: dr) opgenomen. Die kende ik nog niet, maar is er zo eentje: traditionele bebop zouden we nu zeggen, maar dat werd daar dus juist begonnen. Bekende of toegankelijke nummers, stemmig, prachtig en vol humor. Althans: een track als Russian Lullaby met 190 beats per minute (zelf geteld) wordt gespeeld moet dat humor zijn. Het hoort erbij, zei Zappa al.

De Londense firma Not Now Music Ltd. is bezig met het uitbrengen van fraaie dingen waarvan volgens mij de rechten verlopen of in elk geval erg goedkoop zijn geworden. John verdient er niks meer aan, maar de luisteraar is gebaat bij hun werk, in dit geval 3 fantastische platen, fraai gepoetst en mèt 2 bonustracks, op 2 CD’s voor slechts 5,95. Da’s alleen al voor de hoes. Good job!