Geen was

Als het op maandagavond een beetje laat werd moest voorkomen worden dat De Linnendienst om negen uur je kamer binnen kwam stormen om lakens+sloop te ruilen voor een vers setje. Ik denk dat ze dat eens in de maand deden, en de remedie was het vermelden GEEN WAS op de deur van je kamer. Je kon dan ‘s middags alsnog zelf gaan wisselen, of je sliep er gewoon nog een maandje mee door.

Laat kon het worden door te klaverjassen. Dat deden we -na het studeren- veel en altijd met een biertje, en dat was gezellig. Afgelopen vrijdag was er een reünie van wat later Huize “Geen Was” werd, en hebben we zowaar heel eventjes geklaverjast. Als het moest, gingen we zo weer bij mekaar wonen, en verder waar we twintig jaar geleden gebleven waren.