Ommekeer

Ik heb nog nooit gevlogen.

We weten dat er diersoorten -en niet de minsten- zijn uitgestorven als gevolg van natuurverschijnselen die stof in de lucht veroorzaakten. Veel stof=weinig zon, en dat leidt tot problemen. Ik heb er geen verstand van -althans heb er niet over geleerd- maar ik kan me indenken dat het wat naïef is om tweemaal daags te kijken of het stof al weer weg is en of er alweer kan worden gevlogen.

Het blijkt dat mensen geen rigoureuze keuzes kunnen maken, tenzij ze gedwongen worden; de vraag is of we dan nog van keuzes spreken trouwens. Geen bedrijfstak zal graag kiezen voor een optie die miljoenen euro’s per dag kost, maar als het moet kan het wel, en als je het had voorbereid had het niet zoveel hoeven kosten.
Stel dat de uitbarsting van de Eyjafjallajokull vulkaan (waarom niet gewoon iets als “Etna”?) nog wel even doorzet, en er de komende jaren helemaal niet meer gevlogen kan worden in de gehele wereld. Die aswolk zal niet goed voor ons milieu zijn, maar niet vliegen compenseert wel iets. Virtuele contacten nemen de fysieke langeafstandscontacten over, locale economieën profiteren van vakanties in eigen land, en iedereen kan eens gaan investeren in nabije zaken.  Ik denk dat we daar gelukkiger van kunnen worden. Ik heb nooit echt begrepen wat je zo ver van huis te zoeken hebt als je in je eigen buurt niet alles gehad hebt.Tenzij je in de vliegtuigindustrie werkt.

Uiteindelijk komt natuurlijk, en waarom was-ie er eigenlijk nog niet, de-vliegtuigaandrijving-die-geen last-van-stof-heeft. En gaan we verder waar we gebleven zijn.