Bluesroot Hengelo 22 januari 2011

Iedereen die Jan Akkerman in de afgelopen jaren live ging aanschouwen weet  wat het is: een avondje geweldig genieten. Virtuositeit is het probleem in deze band niet, en -en daar gaat het me om- smaakvol en prettig ook niet. Met gemak werden de hele avond de juiste noten gevonden, en al bij het tweede nummer verscheen het kippenvel op de armen. De band bestond als vanouds uit toetsenman ‘Papa’ Coen Molenaar, bassist Wilbrand Meischke en invaller drummer Oscar Kraal (een soort van Keith Carlock). De DVD Jan Akkerman Live in Concert The Hague 2007 is een representatieve weergave van wat er zich op het podium afspeelt.

Het Metropool is een professionele popzaal geworden. Om 23:00 moest het volgens afspraak afgelopen zijn in verband met andere festiviteiten in het pand, dus werd de toegift maar gewoon als laatste van de tweede set gespeeld. Door de geweldige geluidsisolatie was de band zich er  vervolgens backstage niet van bewust dat het publiek maar bleef klappen voor nog een nummer, totdat het moedeloos constateerde dat dat echt niet meer ging gebeuren. Een -ietwat beschonken- gedesillusioneerde toeschouwer  vond het geen stijl en arrogant, maar “vond het concert wel goed hoor!”, maar toch. Met de suggestie dat Jan misschien wel een beetje ziek was (“ja, hij had inderdaad een sjaal om”) had hij er toch nog vrede mee en kon hij naar huis.
Wat nog wel gebeurde is dat Jan van achteren werd gehaald voor een paar handtekeningen en een praatje. Dan willen we natuurlijk wel een plaatje kopen. Pikten we ook nog even mee dat Jan niet zoveel heeft met David Gilmour. Zou ik ook zeggen.

Crazix maakte beelden van het nummer met de drumsolo.