Griepje

Ik heb een paar dagen met griep in bed gelegen, en het enige vertier in het bijzondere dag-en-nacht-ritme af en toe was de televisie. Dat heeft me, in combinatie met de noodzakelijke verveling, weer teen en tander duidelijk gemaakt met

“Hobby”

Ik hoorde vorige week een politicus de voor de hand liggende oerdomme denkfout maken dat het nu geen tijd is voor milieu en duurzaamheid. Ik ben zelfs bang dat het zelfs een minister was, of op zijn minst een coalitielid.

Waarom eigenlijk?

Als academicus wordt je geleerd ieder antwoord te wantrouwen totdat het onomstotelijk bewezen is. Dat is een goed principe, en ik houd me er aan. Het maakt een mens genuanceerd. Ik heb me de afgelopen jaren -je moet in je

Willig

Een belangrijke taak om vele redenen voor overheden zou zijn het stimuleren van vrijwilligers. Gewoon belangeloos althans zonder geldelijke vergoeding en direct belang dingen doen. Ik weet dat Røtte een dagdeel in de week lesgaf op een soort van achterstandsschool

Historische vergissing?

Terwijl Piet de Jong vol ongeloof afdruipt na afloop van de opzettelijk warrige stemmingen op de rezeluzies op het #cdacongres applaudisseert Maxime nerveus van opluchting. Over een jaar of tien weten we zeker of het inderdaad een historische vergissing was,

Hoogmoed

Waar het vorige kabinet 100 dagen verguisde bedenktijd nam, zitten die er bij dit beoogde nieuwe kabinet al ruimschoots op. En aan geloofwaardigheid en realiteitszin (“..voor 1 juli..”) houdt het nu al niet over. Wedden dat Pechtold en Halsema meewarig

Aanspraak

Om onduidelijke reden roepen relatieve winnaars van verkiezingen vaak om het hardst om aanspraak op deelname en onpasseerbaarheid. Voor deze verkiezingen hebben we het dan over deze partijen:Hoewel dit zeker een indruk geeft van beloning en straf, zegt het niet